Spring naar inhoud

Wat voor type eter ben je deel 4: de intuïtieve mindful eter

8 maart 2011

Sommigen hebben het van nature; zij eten wat ze lekker vinden, alleen als ze honger hebben en in zulke porties dat ze precies genoeg hebben en tevreden zijn.

Je bent geneigd om te denken: “ze zijn vast niet aardig”, want een beetje jaloersmakend is het wel, zo’n intuïtieve, mindful eter. Het is een benijdenswaardige manier van eten die velen zich graag eigen zouden willen maken.

Nou, ik heb goed nieuws voor je want dat ligt binnen de mogelijkheden.

Ik zou dit type eter als volgt willen omschrijven:

Als mindful eter sta je op, negeert de weegschaal of hebt er geen en loopt naar de keuken voor ontbijt. Je bedenkt waar je trek in hebt en vaak voel je intuïtief waar je lichaam behoefte aan heeft. Als je een sterke intuïtie hebt zul je zomaar de juiste keuzes maken en een volwaardig en gezond ontbijt kiezen.  Het blijft echter altijd een keuze, want strijd met eten ken je niet; jij mag van jezelf alles eten. Als je trek hebt in een boterham met zoetigheid dan neem je dat ook. Je maakt rustig, met aandacht je eten klaar en gaat aan tafel zitten.

Je laat je niet afleiden door tv of tijdschrift, maar ruikt, proeft en eet rustig, langzaam kauwend en met aandacht je ontbijt. Je laat zonder erbij na te denken of je schuldig te voelen een stukje liggen als je lichaam aangeeft voldoende te hebben gegeten. Je hebt de tijd genomen voor je ontbijt zodat je verzadigingssysteem ook de tijd heeft gekregen om het seintje ‘voldoende’ af te geven. Je weet dat je over een paar uur weer kan eten als je lichaam die behoefte aangeeft, dus waarom nu volproppen?

Diëten doe je niet aan. Nooit gedaan, of je bent er net als ik mee gestopt! Als je zin hebt in iets lekkers dan neem je datgene waar je het meest trek in hebt en proeft en geniet tot je merkt dat je smaakbehoefte bevredigd is.

Als je van nature een mindful eter bent zul je misschien ook een mindful leven leiden. Alles in het hier en nu, zonder teveel stress en met een gevoel van opperste tevredenheid. Helaas is dat voor velen van ons niet het geval. Ik moet toegeven dat ik met mindful eten een heel eind ben, maar de rest valt nog aan te knutselen.

Ik ben met mindfulness in aanraking gekomen via Rita Zeelenberg.  Voor veel van de lezers bekend onder de twitternaam Mindful_eten. Zij heeft mij enorm geïnspireerd om me verder te verdiepen in het ‘mindful gebeuren’ en ik kan zeggen dat het heel bijzonder is om daar mee bezig te zijn. Het geeft mij een heel andere kijk op eten en maakt dat ik er veel minder krampachtig mee omga. Ik ga op korte termijn een opleiding volgen tot mindful trainer om deze mooie levensstijl voor mezelf en mijn cliënten meer uit te diepen en te kunnen toepassen. Ik denk dat mindfulness en mindful eten de beste manier zijn om een vriendschappelijke relatie met jezelf en je voeding te krijgen en op die manier zonder dieet af te kunnen vallen.

Ik kan mezelf nu een mindful eter noemen met af en toe een uitstapje naar de vorige drie types, want ik blijf uiteraard ook maar een mens! Het stoppen met diëten heeft mij veel gebracht. Met name de rust in mijn hoofd en het genieten van eten is enorm veel waard. Geef het jezelf cadeau. Het is een duurzaam cadeau waar je de rest van je leven plezier van zult hebben.

Onderstaande tekst heb ik van de website www.mindful-eten.nl van Rita Zeelenberg. Op haar website staan nog meer zeer interessante en lezenswaardige artikelen.

De weg uit een mindless-eten dip

Of hoe ik in vijf stappen van mijn eetbuien af ben gekomen.

Eerste stap: pauze nemen
Het duurde een paar weken voordat ik me realiseerde dat ik steeds vaker aan de verleiding van teveel eten toe aan het geven was. Een slecht gevoel over mezelf was het gevolg. Ik voelde me ‘terug bij af’. Het was vooral teleurstellend dat ik ook niet meteen wist hoe ik de grip terug moest krijgen.
Tot ik me op een dag afvroeg: ‘wat zou ik een ander adviseren die in deze situatie zat?’ Het antwoord was: ‘neem pauze, sta stil en neem de tijd om te achterhalen waarom je kennelijk uit balans bent’. Op dat moment besloot ik om, ook al had ik geen idee wat ik zou gaan ontdekken, weer een tijd dagelijks een half uur mindfulness oefeningen te gaan doen.

Tweede stap: lichaam voelen
Tijdens de dagelijkse meditaties viel me een ding direct op: wat had ik eigenlijk een pijn in mijn nek. Nu ik er over nadacht, zat die pijn me gewoon de hele dag dwars, sliep ik er ook niet lekker door, en was dat al zo sinds ik in de zomervakantie een keer verkeerd gelegen had ‘s nachts. Tijd voor een afspraak met de fysiotherapeut. Die bleek met een paar keer kraken al een hoop verlichting te kunnen brengen. Resultaat: minder pijn, en ontspanning!

Derde stap: gedachten waarnemen
Al mediterend kon ik ineens zien wat een onwaarschijnlijke hoeveelheid gedachten er constant door mijn hoofd raasde. Allemaal dingen die ik nog moest doen, die ik niet moest vergeten, die ik niet wilde missen. Langzaam drong tot me door dat ik misschien een beetje veel hooi op mijn vork had? En begon ik met mijn agenda wat op te ruimen en afspraken af te zeggen. Niet makkelijk, want alles is leuk en dingen loslaten doet pijn! Maar het bracht wel lucht. Het gevoel grip te hebben op mijn leven kwam terug.

Vierde stap: emoties erkennen
En ja, nu ik vol aandacht voor mijn innerlijke wereld was, bleken er ook wel wat gevoelens om aandacht te vragen. Ik begreep nu ook waarom ik deze had willen toedekken met een laagje eten. (Negatieve) gevoelens zoals boosheid uitspreken vermijd ik graag. Liever vervallen in mijn oude patroon: gaan eten, daar een negatief gevoel over krijgen richting mezelf, en dan snel dat andere negatieve gevoel richting die ander vergeten!
Daar kwam ik nu natuurlijk niet meer mee weg. Aan de bak dus: moeilijke gesprekken voeren, voor mijn woede opkomen. Resultaat: lucht geklaard, en weten dat ik mezelf serieus neem!

Vijfde stap: vervulling zoeken
Met een legere agenda (zie stap 3) kon ik eindelijk weer tijd maken voor de dingen die ik graag doe, zoals schrijven aan dit blog, in de zon zitten en boeken lezen …. Op een dag nadat ik een paar uur had besteed aan een tekst over mindful eten, drong het ineens tot me door: ik had die hele middag niet een seconde aan eten gedacht. Ik realiseerde me hoeveel genoegdoening, kracht, plezier, leven ik put uit de combinatie van creatief zijn en me uiten over een onderwerp dat me raakt. Dan ben ik vervuld, en is de vulling van eten niet meer nodig.

Begin bij de eerste stap
Ik denk dat mijn verhaal een goed voorbeeld is van wat je zoal tegen kan komen als je op mindful ontdekkingstocht gaat in jezelf. Het gaat niet vanzelf, je moet ervoor werken en ook soms dingen doen die je eigenlijk zou willen vermijden. Maar voor mij is het duidelijk wat ik kies, want eetbuien wil ik niet meer.
Voor iedereen die zich in het bovenstaande verhaal herkent heb ik dus de volgende tip: begin bij stap 1, pauzeer, mediteer. Elke dag, al is het maar eventjes. De rest kom je stap voor stap tegen, en wat dat is? Dat ga je allemaal ontdekken!

Eén reactie laat een →
  1. 9 maart 2011 21:22

    Mooie beschrijving van vier typen eters, Pia. Ik lees al uit sommige reacties dat men zich in meerdere typen herkent. Dat geldt eigenlijk ook voor mij. Gelukkig is de lijngerichte eter wel bijna weggevaagd. Maar emoties en externe factoren herken ik nog steeds vaak als triggers om te gaan eten.
    Maar ik beschouw mezelf ook als een mindful eter. En ik begin steeds meer in te zien dat dat in mijn geval vooral het inzicht betekent dat alle andere typen ook een deel van mij zijn. Dat ik me realiseer dat dat nu eenmaal zo is en er niet meer tegen vecht of het weg wil hebben.
    Het belangrijkste verschil met ‘vroeger’ is dat die externe of emotionele prikkels niet meer tot automatische eetreacties leiden. Ik signaleer nu sneller dat de prikkel er is, en realiseer me dan dat ik meer ben dan die gedachte of emotie. Ik kan die er laten zijn zonder er in ‘mee te gaan’. Ik heb altijd een keus.
    En soms valt die keus verstandig uit, en soms onverstandig. Dan eet ik bijvoorbeeld meer dan nodig is. Gelukkig heeft mindfulness mij ook geleerd om in beide gevallen vriendelijk voor mezelf te zijn en geen energie te verspillen aan oordelen en strengheid. Want m’n doel is normaal eten en dat is iets anders dan perfect eten.
    En dat is wat mij betreft de grootste winst van mindful eten, zoals jij die ook benoemt: ‘een vriendschappelijke relatie met jezelf en voeding’!

Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.