Wat voor type eter ben je? Deel1: de externe eter

Eten doen we allemaal.  Eten moet ook om te overleven.  Daarbij is eten lekker dus wat is het probleem zou je zeggen? Als mensen met overgewicht aangeven dat ze wat gewicht kwijt willen raken wordt er snel geroepen: “Nou, dan eet je toch een beetje minder en ga je wat meer bewegen”.  Eureka, de oplossing is daar zou je denken. Niets is minder waar, want voedsel wordt niet meer alleen gebruikt om aan onze eerste levensbehoeften te voldoen. We eten om zoveel verschillende redenen en daardoor eten we ook eigenlijk de hele dag door als het even tegenzit.

Ik vraag mijn cliënten altijd te onderzoeken wat voor type eter ze nu eigenlijk zijn. Niet om ze in een hokje te plaatsen, maar om duidelijk te krijgen wat bij hen de valkuilen zijn. Welke momenten doet ze naar voedsel grijpen terwijl er geen sprake is van echte honger. De komende weken blog ik over de soorten type eters. Ik denk zeer herkenbaar voor velen.

Vandaag lopen we een dagje mee met een “externe eter”;  deze persoon is zeer gevoelig voor prikkels van buitenaf.

Bij het wakker worden dringt de geur van gebakken eieren met spek je neus in. Dit ruikt zo lekker, je moet snel naar beneden om te eten. De tafel is gedekt en er staat, naast die goddelijke eieren, ook nog van alles aan lekkers op tafel.  Je komt ogen tekort. Je begint met de eieren en werkt ze in rap tempo naar binnen, ondertussen al kijkend naar het volgende dat je wilt gaan eten; er zal toch wel genoeg zijn? Je bent de eerste die begint met eten, maar ook de laatste die er mee stopt.

Onderwijl de tafel afruimend stop je nog wat restjes in je mond, want het blijft er zo verleidelijk uitzien. Eigenlijk voel je helemaal niet dat je genoeg hebt gehad. Je kunt de hele dag wel eten!

Na dit behoorlijk stevige ontbijt ga je gezellig met vriendin de stad in. Je neus en ogen gaan alle kanten op, want werkelijk overal is voedsel. Mensen eten op straat of zitten achter het raam heerlijk van koffie met gebak te genieten. Jij wilt ook! Ondanks dat je net een flink ontbijt achter je kiezen hebt wil je eten en het water loopt alweer in je mond. Vriendin geeft toe, neemt zelf een kopje koffie en jij smult van je gebak, hoewel het wel weer erg moeilijk was om te kiezen, want de Bossche bol  van de vrouw naast je ziet er ook zo heerlijk uit!

Twee winkels verder staat op de ene hoek een frietkraam en op de andere hoek  ruik je de Vietnamese loempia’s.  Je kunt er bijna niet omheen; het is werkelijk overal te vinden op straat; heerlijk geurend, vet en zoet eten en je kunt echt de verleiding niet weerstaan. Vriend(in) koopt een artikel bij de Hema en jij ruikt de worst. Vriendin ziet rechts van de straat een te gekke boetiek; jij ontdekt links een wel heel aantrekkelijke stroopwafelkraam.  En zo gaat het de hele dag door.

Iedere voedselreclame op tv is voor jou aanleiding om ook te gaan eten. Als er iemand in je buurt chips weg zit te kraken is dat voor jou reden om ook chips te gaan eten. Je bent niet in staat om je gevoelens van honger en verzadiging goed te interpreteren. Je lichaam heeft ongeacht het wel of niet hebben van honger altijd voedsel gekregen en geeft niet meer de juiste signalen af.

Dit stukje is behoorlijk confronterend voor degenen die zich hierin herkennen en komt misschien vreemd over op iemand die dit soort gedrag helemaal niet kent. Jezelf herkennen en erkennen dat er een probleem is  de eerste stap  naar een evenwichtig voedingspatroon. Ik begeleid in mijn praktijk ook mensen met dit eetgedrag en het is heel goed mogelijk hier aan te werken en patronen te doorbreken.  Je lichaam zal reageren op een regelmatig eetpatroon en jij zult de signalen weer leren herkennen.

Op 16 april a.s sta ik in Pijnacker op de alternatieve beurs met uiteraard een alternatief voor dieten.

Ook kunt je dan een vragenlijst invullen om een beeld te krijgen van jouw eetgedrag.

In mij volgende blog nemen we de emotie-eter onder de loep!  Tot dan!

Reacties zijn welkom!